Η Κιβωτός της Πραισού.
The ark of Praisos (or Praesos or Pressos).

Δικτυακός τόπος για την Πραισό επαρχίας Σητείας Κρήτης και την περιφέρειά της. Η γη των Ετεοκρητών στην ιστορία τη λαογραφία και τη φαντασία. Μια απόπειρα του Ερρίκου Σκουλούδη .
Praisos and its region. The land of Eteocretans in history,folklore and imagination.By Errikos Skouloudis (Erikpraisos)

Η Πραισός και η περιοχή της. Praesos and it;s area

Στο κέντρο της χερσονήσου της Σητείας ανάμεσα στις κοιλάδες που σχηματίζουν οι δυο βραχίονες του ποταμού που στην αρχαιότητα λεγόταν Δίδυμος ή Στόμιος βρίσκονται τα ερείπια της αρχαίας Πραισού πρωτεύουσας των Ετεοκρητών και η περιοχή με τους οικισμούς που μέχρι πρόσφατα αποτελούσαν την κοινότητα Πραισού δηλαδή τα χωριά Βαβέλοι (σήμερα Νέα Πραισός) Κανένες (σήμερα Άγιος Σπυρίδωνας) τα ερημωμένα πρόσφατα χωριά Καλαμαύκι και Παντέλι και τα ερειπωμένα από παλιά Πρασοί (ερήμωσε γύρω στο 1651) και το μετόχι Πετρούνια (ερημωμένο κάποια εποχή από τη χολέρα).

Η Ελληνιστική Πραισός καταστράφηκε γύρω στο 145 π. Χ. «Κατέσκαψαν δ’ Ιεραπύτνιοι Πραισόν» λέει ο Στράβων.
Η καταστροφή της δεν σήμανε το τέλος του αρχαίου κόσμου και του πολιτισμού στην περιοχή μας όπου η ζωή συνεχίστηκε όπως δείχνουν όχι μόνο διάφορα ίχνη από την επόμενη ιστορική περίοδο εκείνη της Ρωμαϊκής κυριαρχίας, αλλά και η συνέχιση του ονόματος της μέσα από το ερημωμένο σήμερα χωριό Πρασοί που βρίσκεται στους πρόποδες του λόφου της Α Ακρόπολης που και αυτός μέχρι σήμερα ακούγεται ως Πρασοκέφαλο δηλαδή λόφος των Πρασών.
Δεν γνωρίζουμε πολλά για την Βυζαντινή περίοδο και την αραβοκρατία. Το χωριό Κανένες θεωρείται ότι ιδρύθηκε από Βυζαντινό εξόριστο ευγενή ή στρατηγό.
Η Ενετοκρατία στην Κρήτη ξεκίνησε από το 1212 και γύρω στο 1645 η περιοχή μας άρχισε να υποδουλώνεται σταδιακά στους Τούρκους. Για την Ενετοκρατία έχουμε μαρτυρίες από αρκετές πηγές και μνημεία που έμειναν στην περιοχή κυρίως εκκλησίες. Με την εισβολή των Τούρκων καταστράφηκε ολοσχερώς το χωριό Πρασοί και μισοερημώθηκαν τα άλλα. Οι Βαβέλοι και το Καλαμαύκι σταδιακά μετατράπηκαν σε αμιγώς Οθωμανικά χωριά, όχι όμως και ο Κανένες που έμεινε προπύργιο του Χριστιανισμού. Ο μικρός οικισμός Παντέλι έχει μια παρουσία από τον 14ο αιώνα. Η Τουρκοκρατία ήταν οδυνηρή για τους κατοίκους που μπόρεσαν να απαλλαγούν από την τυραννία αρχές του 20ου αιώνα. Από τότε ξαναζωντάνεψαν οι οικισμοί για να οδηγηθούν στον μαρασμό με το κύμα της αστυφιλίας των τελευταίων δεκαετιών.

Ένας τεράστιος πλούτος από ιστορικές μνήμες, παραδόσεις, ήθη, έθιμα αλλά και τεκμήρια του λαϊκού πολιτισμού χάνονται. Η Κιβωτός της Πραισού έχει συμβολικό χαρακτήρα. Σαν άλλος Νώε συγκεντρώνω εδώ και μια εικoσιπενταετία ότι μπορεί να σωθεί από τις κατακλυσμιαίες μεταβολές της εποχής μας

Έχω σχεδόν ολοκληρώσει την καταγραφή της τοπικής διαλέκτου, της ιστορίας διαχρονικά, λαογραφικού υλικού (θρύλους, παραδόσεις, δημοτική ποίηση και άλλα ). Επίσης έχω καταγράψει ένα μεγάλο μέρος της χλωρίδας (συνοδευόμενο από φωτογραφικό υλικό) και της πανίδας (ποιμενικά και άλλα) αλλά και τα τοπωνύμια προσπαθώντας να ανιχνεύσω τι κρύβεται πίσω τους. Οι ναοί με τους θρύλους τους αλλά και η ανίχνευση της ιστορίας τους είναι ένα άλλο κομμάτι που επεξεργάζομαι.
Πρόσφατα προχώρησα σε δοκιμαστική έκδοση μέρους του υλικού . Συγκεκριμένα εξέδωσα μέσω του Πολιτιστικού συλλόγου της Πραισού που έχει αναλάβει και την διακίνηση, τον Α τόμο της εργασίας μου : "Λαογραφικά από την περιοχή Πραισού Σητείας και ιστορίες από την ευρύτερη περιφέρειά της" καθώς και το πόνημα
"Δημώδεις παραδόσεις, θρύλοι, ιστορίες, αρχαίοι μύθοι, παραμύθια από την περιοχή ΠΡΑΙΣΟΥ Σητείας και τη ευρύτερη περιφέρειά της"

Αν και απώτερος σκοπός μου είναι η έντυπη έκδοση και του λοιπού υλικού που έχω συλλέξει, το διαδίκτυο είναι ένας τόπος που μπορεί να δώσει κανείς μια εικόνα του τόπου του. Ξεκίνησα με την πρόθεση να κάνω ένα ακόμη site σαν τα χιλιάδες άλλα. Στην πορεία όμως είδα ότι ήταν αρκετά γοητευτικό να δώσω αυτό που θέλω με ένα πιο ποιητικό και πρωτότυπο τρόπο. Να δώσω το ότι έχω συμπεριλάβει στην έννοια Πραισός δηλαδή την διαχρονική ιστορία, τις παιδικές μου μνήμες, την έμπνευση μου από το τοπίο, τις φαντασιώσεις μου, μέσα από ένα τρόπο όπου το όνειρο μπλέκεται με την πραγματικότητα και η φαντασία με την ποίηση. Έτσι παρ' όλες τις τεχνικές δυσχέρειες στον χειρισμό της επεξεργασίας των εικόνων νομίζω ότι αξίζει τον κόπο να συνεχίσω έτσι ή και έτσι.
Το πέρασμα μου από την αγιογραφία έχει επηρεάσει την αισθητική μου (αδιαφορία για την προοπτική, πολλαπλά επίπεδα, το μεταφυσικό).
Χρησιμοποιώ στοιχεία που με γοητεύουν και αποδίδουν καλύτερα αυτά που θέλω να δώσω όπως από την Κλασσική τέχνη, τους Οριενταλιστές και Προραφαηλίτες ζωγράφους, και τελικά και κυρίως από το σουρεαλισμό που είναι πανταχού παρών, χωρίς να αποφεύγω όπου χρειάζεται την κλασσική παρουσίαση. Η ενσωμάτωση στοιχείων της λαϊκής τέχνης στις ταινίες του μεγάλου Γεωργιανού σκηνοθέτη Σεργκέι Παρατζάνωφ με έχει γοητεύσει αφάνταστα και σε πολλά ταμπλώ είμαι επηρεασμένος από την αισθητική του. Τα κολλάζ του Οδυσσέα Ελύτη επίσης είναι μια άλλη πηγή έμπνευσής μου.
Σε πολλές συνθέσεις για την αρχαία Πραισό χρησιμοποιώ αγάλματα και αγαλματίδια, θέλοντας να δείξω το πέτρωμα του χρόνου σαν να είναι οι φιγούρες πια απόμακρες και πετρωμένες. Στις πιό πολλές αναπαραστάσεις οι πρωταγωνιστές δείχνουν να ποζάρουν στον φακό σαν τις παλιές φωτογραφίες όταν όλη η οικογένεια στηνόταν απέναντι από αυτόν που την απεικόνιζε.
Η αποστασιοποίηση από τα γεγονότα μου δίνει την δυνατότητα της υπέρβασης κάνοντας τους πρωταγωνιστές να χάσουν την δραματικότητά τους και να μετατραπούν σε διακοσμητικές φιγούρες. Τη δυνατότητα μιάς εικαστικής αναπαράστασης τους, κάτι σαν τις πόζες σε συνθέσεις της Αρ Νουβώ.
Αλλά κυρίως όλα έχουν μια θεατρικότητα. Εμείς είμαστε οι θεατές μιας παράστασης και οι πρωταγωνιστές απευθύνονται σ' εμάς.

Ερρίκος Πέτρου Σκουλούδης

In the center of Sitia’s peninsula between the valleys formed by the two branches of the river called in ancient times Didymos(Twin) or Stomios are the ruins of Praesos the ancient capital of Eteocretans and the area with the settlements which until recently were the community of Praisos : The villages Vaveli ( Today New Praisos) Kanenes ( today St. Spyridon), the recently desolated villages Kalamafki and Pandeli and the ruinous now village of Prassi (abandoned around 1651) and the settlement Petrounia (once ravaged by cholera).

In Praisos area vast installment begins during the Middle Minoan period (2100-1650) when it appears to have built most of the megalithic structures, and since then we have a continuous habitation.
The city of Praisos was founded around 1100 BC and coincides with the Dorian invasion and had a continuous life for about 1000 years. Praisos was the capital of Eteocretans the pure descendants of the Minoans who were gradually joined the Mycenians and later were repulsed eastwards by the Dorian conquerors. The city was spread over three hills or Acropolis .
In the city remained a language written in the Ionic alphabet that of Eteocretans still a mystery for linguists. The period of greater prosperity was during classical and early Hellenistic times when we have like other cities of Crete, Doric institutions.

Hellenistic Praisos was destroyed around 145 BC by Ierapytnians .

Life continued in the village known until today as Prassi located at the foot of the main Acropolis

We do not know many things about the Byzantine period and the Arab occupation. The village Kanenes was found according to the legend by a Byzantine exiled nobleman or General with the same name.
The Venetian period in Crete began in 1212 and around 1645 our region was gradually enslaved by ottomans. During the Venetian period many churches were built. With the invasion of the Turks the village Prassi was destroyed completely and other villages were devastated or lost the three quarters of their population. The remaining populations of Vaveli and Kalamafki gradually not standing the oppression were converted to islam but not Kanenes which remained a stronghold of Christianity. The small village of Pandeli has a presence since the 14th century. The ottoman period was painful for people who could be released in the early 20th century from it’s tyranny after many revolutions. After the liberation the setllements revived and the destroyed churches were reconstructed. The settlements were led to decline in recent decades because of the wave of urbanization.

A huge wealth of historical memories, traditions, customs and items of popular culture are lost. The Ark of Praisos is symbolic. Like other Noah i am gathering what can be saved from the cataclysmic changes of our time
I have almost completed recording the local dialect, local history through the ages, folk material (legends, traditions, folk poetry and more). I've also recorded a large part of the plants (with photos), the legends and history of the churches of the area etc. Recently i published with the help of the Cultural Association of Praisos the first two volumes of my work.
With this blog i have started presenting with a more poetic way the history and folklore of Praisos area and that of the greatest area of Sitia’s province. Exactly what i have included in the meaning Praisos and Sitia:Their history, my childhood memories, my inspiration from the landscape, my fantasies, through a way where the dream merge with reality and fiction with poetry.
My involvement with painting of byzantine icons and their style has influenced me (ignoring the prospectivity, multiple levels, metaphysical).
I use data that I love as from the classical art, the orientalists and Pre-Raphaelite painters, and finally and above all I am inspired by surrealism which is ubiquitous, but where necessary I don’t avoid the classic presentation. The incorporated elements of folk art in the films of the great Georgian director Sergei Parajanov fascinates me and in many panels influences my aesthetics. The collages of the great Greek poet and Nobel prize winner Odysseus Elytis is also another source of my inspiration.
In many of my compositions for ancient Praisos I use statues and figurines, wanting to show the petrifaction of time as if the figures are isolated and petrified. In most representations the actors seem to pose like in the old photos facing the camera.

The distance from the events gives me the possibility of an overrun by the protagonists who lose their drama and are turned into ornamental figures. The possibility of a pictorial representation, something like the poses in Art Nouveau.
But mainly all have a theatricality . We are the viewers of a performance and the actors are addressed to us.

Errikos Skouloudis

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Θεοί και ήρωες. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 12 Φεβρουαρίου 2012

Οι Αργοναύτες στις ακτές της Σητείας και ο μοιραίος θάνατος του μυθικού Τάλω. Argonautes in Sitia's shores and the fatal death of mythical Talos

Πολλές από τις συνθέσεις της ιστορίας είναι από μιά παλαιότερη ανάρτηση στο μπλόγκ μου. Many of my compositions for the story are from an old uploading on my blog.

Ο Τάλος ήταν ένα μυθικό πλάσμα ένας χάλκινος γίγαντας κατασκευασμένος από τον Ήφαιστο σαν δώρο για το Δία. Αυτός με την σειρά του τον χάρισε στην Ευρώπη όταν την έφερε στην Κρήτη για να την προστατεύει από τυχόν εισβολείς που θα ήθελαν να την πάρουν πίσω. Ο Τάλως έκανε τρεις φορές την ημέρα τον γύρω της Κρήτης φυλάσσοντας τις ακτές της.

Όταν οι Αργοναύτες επέστρεφαν από το ταξίδι στην Κολχίδα έχοντας μαζί τους και τη Μήδεια το πλοίο τους η Αργώ πέρασε από την Ανατολική Κρήτη θέλοντας να αράξει στον κόλπο της Δικταίας της πόλης που βρισκόνταν κοντά στο σημερινό Παλαίκαστρο. Ο Τάλως τους εμπόδιζε εκσφενδονίζοντας βράχους. Η μάγισσα Μήδεια χρησιμοποιώντας τα μάγια της τον έκανε να κτυπήση στη φτέρνα σε μιά κοφτερή πέτρα και από εκεί χύθηκε όλο το Ιχώρ δηλαδή το αίμα του και σωριάστηκε νεκρός. Εκεί στις ακτές της ανατολικής επαρχίας Σητείας.

Talos was a giant man of bronze created by Hephaestus god of fire who gave him as a gift to Zeus. When Zeus brought Eyrope to Crete gave her Talos in order to protect her from would-be invaders wanting to take her back in her country. He was protecting her by circling the island's shores three times daily while guarding it.

When the Argonauts returned from their trip to Colchis having with them Medea,their ship "Argo crossed the sea of Eastern Crete and arrived for anchor in Diktaean bay which is situated in the shores of today's town of Palaikastron. Talos was preventing their finding landfall throwing towards them grate rocks. Medea as a wich, using her spells made him to fall on a sharp stone and be wounded. Then all his blood(Ihor) was poured and he died.

Ο Τάλως τους εμπόδιζε εκσφενδονίζοντας βράχους. Talos was preventing their finding landfall throwing towards them grate rocks.

Εδώ ο Τάλως κατά το πέρασμα του από την περιοχή Πραισού. Here Talos passing from Praisos area

Ευρώπη και Τάλως. Europe and Talos

Ο Τάλως φρουρώντας την Κρήτη. Talos guarding Crete

Ο Τάλως με φόντο ακτή της Σητείας. Talos in a shore of Sitia's province

Φανταστική απεικόνιση της συνάντησης των Αργοναυτών και της Μήδειας με τον Τάλω. Imaginary depiction of Argonautes and Medea with Talos

H Μήδεια τότε έφερε μια πτυχή του πορφυρού της πέπλου γύρω από τα μάγουλά της κι ανέβηκε στο κατάστρωμα… Έβαλε τότε κακό στο νου της, και με βλέμμα εχθρικό μάγεψε τα μάτια του χάλκινου Τάλω. Στην πιο κάτω αφίσα δεν έβαλα με προοπτική τις δυο φιγούρες θέλοντας να παρουσιάσω τον Τάλω σαν παιχνιδάκι στα μάτια της Μήδειας
Then Medea brought the purple veil around her cheeks and went on deck ... She put evil thoughts in her mind , and with hostile gaze bewitched the eyes of the bronze Talos.
In the below poster i did not put in perspective the two figures, wanting to present Talos like a breeze in the eyes of Medea .

.....και καταστροφική οργή μασώντας εναντίον του, του ’στειλε άγνωστες τρομακτικές οπτασίες( Απολλώνιου Αργοναυτικά)
....and chewing destructive rage against him, she sent unknown terrifying visions (Apollonius: Argonautica)

Εδώ η Μήδεια με τα μάγια της κάνει τον Τάλω να καταρρεύσει και να πεθάνει. Σαν φόντο χρησιμοποίησα τα βράχια και την παραλία του Κουρεμένου στην παραλία του Παλαικάστρου κάπου εκεί που η μυθολογία τοποθετεί το γεγονός
Here Medea with her spells make Talos to collapse.As background i use the hill and the shore of Kouremenos in Palaikastron. Somewhere here mythology puts the history of Agro and Talos

Το 1963 είχε γυριστεί από την Columbia Pictures το φίλμ "Ο Ιάσων και οι Αργοναύτες" του Don Chaffey. Τα φίλμ του Χόλυγουντ και της Τσινετσιτά ως γνωστόν δεν έχουν καμμία σχέση με την πραγματική ιστορία και μυθολογία. Εδώ το τέλος του Τάλου είναι και αυτό άσχετο από την εξιστόρηση του Απολλώνιου.
In 1963 Columbia Pictures presented the film Jason and Argonauts. Here the end of Talos is completely different from the story written in the Argonautica of Apollonios Rhodios

Σάββατο 29 Οκτωβρίου 2011

Κεραμικό της Πραισού με παράσταση του Ηρακλή και του κενταύρου Φόλου. A ceramic from Praesos depicting Heracles and centaur Pholos .

Σε ένα κεραμικό θραύσμα από την Πραισό απεικονίζεται ένας κένταυρος και ο ήρωας Ηρακλής να παίρνει κρασί από ένα μεγάλο αμφορέα, με ένα σκύφο.
Ο Κένταυρος πιο πολύ θυμίζει τους Κένταυρους της ζωφόρου του ναού της Αθηνάς της πόλης Άσσου που είναι του 6ου π.Χ. αιώνα.
Το θραύσμα πιθανώς απεικονίζει μια σκηνή από τους γάμους της Ιπποδάμειας και την προετοιμασία της μάχης των Λαπίθων και των Κενταύρων. Αλλά περισσότερο αφορά την επίσκεψη του Ηρακλή στην σπηλιά του κενταύρου Φόλου φύλακα του πίθου με το κρασί των κενταύρων. Demargne: antiquites de Praesos et de l'Antre. BCH του 1902

Ο Μύθος του Ηρακλή με τον Κένταυρο Φόλο
Οι Κένταυροι ήταν μυθικά όντα με σώμα από τη μέση και κάτω αλόγου και πάνω ανθρώπου. Όταν νίκησαν τους Λάπιθες, κατέβηκαν στην Ηλεία και κατέλαβαν την περιοχή Φολόη που βρίσκεται κοντά στον Ερύμανθο. Από εκεί λήστευαν και φόνευαν τους διερχομένους και τους κατοίκους της περιοχής. Ένας από τους Κενταύρους ήταν και ο Φόλος φίλος του Ηρακλή. Ήταν φύλακας του υπερμεγέθους πίθου με το κρασί των Κενταύρων, το οποίο τους είχε προσφέρει ο Διόνυσος, με εντολή να το φυλάξουν και να το ανοίξουν μόνο όταν εμφανιστεί ο Ηρακλής.
Ο Ηρακλής πήρε την εντολή από τον Ευρυσθέα να κάνει τον τρίτο άθλο του, να συλλάβει δηλαδή ζωντανό τον Ερυμάνθιο κάπρο, που ζούσε στο όρος Ερύμανθος που κατέστρεφε τις σοδειές. Ο Ηρακλής πέρασε πρώτα από τη σπηλιά του Κένταυρου Φόλου, προκειμένου να πάρει πληροφορίες σχετικά με το ζώο.
Ο Φόλος προσέφερε ψητά στον Ηρακλή. Αυτός του ζήτησε κρασί, αλλά όταν ο Φόλος θυμήθηκε την επιθυμία του Διόνυσου, δίστασε να ανοίξει το πιθάρι φοβούμενος τους άλλους Κενταύρους. Ο Ηρακλής άνοιξε το πιθάρι και πήρε κρασί η μυρωδιά του όμως συγκέντρωσε τους άλλους Κενταύρους που έφτασαν στην σπηλιά. Ο Φόλος κρύφτηκε από το φόβο του, ενώ ο Ηρακλής ρίχτηκε στη μάχη που ήταν φοβερή. Ο Ηρακλής με τα φαρμακερά βέλη που είχε εμποτίσει στο αίμα της Λερναίας Ύδρας, τους σημάδευε και τους χτυπούσε με το ρόπαλο. Άλλους εξόντωσε και τους άλλους τους καταδίωξε μέχρι το ακρωτήριο Μαλέα.
Ο Ηρακλής επανήλθε στη Φολόη, όπου βρήκε το φίλο του Φόλο να πεθαίνει λόγω του ότι τραυματίστηκε από ένα δηλητηριασμένο βέλος.
Ο Ηρακλής τον έθαψε και για να τον τιμήσει έδωσε στο δάσος και στην περιοχή το όνομα Φολόη.

In a ceramic fragment found at Praisos is depicted a centaur and the hero Heracles (Hercules) taking wine from a great amphora with a skyphos.
Probably is depicting the visit of Heracles to the cave of the centaur Folos guard of the jar with the wine of centaurs.
It reminds the Centaurs on the frieze of the temple of Athena (6th century BC) in Assos a city in Asia Minor.
Demargne : Antiquites de Praesos et de l' Antre Dicteen. BCH of 1902

The Myth of Hercules with the centaur Pholos

The Centaurs were mythical creatures half horses and half men. When they defeated Lapiths, went to Elis and occupied Pholoe an area near mount Erymanthos. From there, were killing and robbing the passers-by and residents. One of the Centaurs was Pholos a friend of Hercules. He was warden of oversized jar with the wine of the Centaurs, which was offered by god Dionysus who ordered them to guard it and to open only when Hercules would appear.

Hercules took command by Eurystheus to make the third labor, to capture live the Erymanthian boar, who lived on Mount Erymanthos and was destroying the crops. He came first in the cave of the Centaur Pholos to get information about the animal.
Pholos offered to Hercules meat and when he asked him for wine, Pholos remembered the desire of Dionysus, and hesitated to open the jar for fear the other centaurs. Hercules opened the jar but the smell of the wine brought the other centaurs to the cave. Folos was hidden from fear, while Hercules was thrown into the battle with centaurs.
The battle was terrible. Heracles was fighting with arrows impregnated in the poisonous blood of Lernea Hydra, and was beating them with his club. Others were killed and others were persecuted by the Cape Malea.
Heracles returned and found his friend Pholos dying because he was wounded by a poisonous arrow. He buried Pholos and in order to honor him gave to the forest and the region the name Foloe.

Το κεραμικό σε σχέδιο. The ceramic in a drawing

Οι Κένταυροι από τη ζωφόρο της Άσσου.Centaures from the frieze of the temple of Assos

Φανταστικές απεικονίσεις του Ηρακλή του Φόλου και των άλλων Κενταύρων. Imaginary depictions of Ηeracles, Pholos and the other centaures.

Παρασκευή 12 Νοεμβρίου 2010

Ο Τάλος . Talos

Ο Τάλος ήταν ένα μυθικό πλάσμα ένας χάλκινος γίγαντας κατασκευασμένος από τον Ήφαιστο σαν δώρο για το Δία. Αυτός με την σειρά του τον χάρισε στην Ευρώπη όταν την έφερε στην Κρήτη για να την προστατεύει από τυχόν εισβολείς που θα ήθελαν να την πάρουν πίσω. Ο Τάλος έκανε τρεις φορές την ημέρα τον γύρω της Κρήτης φυλάσσοντας τις ακτές της.

Όταν οι Αργοναύτες επέστρεφαν από το ταξίδι στην Κολχίδα έχοντας μαζί τους και τη Μήδεια το πλοίο τους η Αργώ πέρασε από την Ανατολική Κρήτη θέλοντας να αράξει στον κόλπο της Δίκτης της πόλης (ποθανώς αυτό στο ρουσόλακκο) ή όρους 9Πέτσοφά ή Μόδι) που βρισκόνταν κοντά στο σημερινό Παλαίκαστρο. Ο Τάλος τους εμπόδιζε εκσφενδονίζοντας βράχους. Η μάγισσα Μήδεια χρησιμοποιώντας τα μάγια της τον έκανε να κτυπήση στη φτέρνα σε μιά κοφτερή πέτρα και από εκεί χύθηκε όλο το Ιχώρ δηλαδή το αίμα του και σωριάστηκε νεκρός. Εκεί στις ακτές της ανατολικής επαρχίας Σητείας.

Talos was a giant man of bronze created by Hephaestus god of fire who gave him as a gift to Zeus. When Zeus brought Eyrope to Crete gave her Talos in order to protect her from would-be invaders wanting to take her back in her country. He was protecting her by circling the island's shores three times daily while guarding it.

When the Argonauts returned from their trip to Colchis having with them Medea,their ship "Argo crossed the sea of Eastern Crete and arrived for anchor in Diktaean bay which is situated in the shores of today's town of Palaikastron. Talos was preventing their finding landfall throwing towards them grate rocks. Medea as a wich, using her spells made him to fall on a sharp stone and be wounded. Then all his blood(Ihor) was poured and he died.

Εδώ ο Τάλος κατά το πέρασμα του από την περιοχή Πραισού. Here Talos passing from Praisos area

Ευρώπη και Τάλος. Europe and Talos

Ο Τάλος φρουρώντας την Κρήτη. Talos guarding Crete