Η Κιβωτός της Πραισού.
The ark of Praisos (or Praesos or Pressos).

Δικτυακός τόπος για την Πραισό επαρχίας Σητείας Κρήτης και την περιφέρειά της. Η γη των Ετεοκρητών στην ιστορία τη λαογραφία και τη φαντασία. Μια απόπειρα του Ερρίκου Σκουλούδη .
Praisos and its region. The land of Eteocretans in history,folklore and imagination.By Errikos Skouloudis (Erikpraisos)

Η Πραισός και η περιοχή της. Praesos and it;s area

Στο κέντρο της χερσονήσου της Σητείας ανάμεσα στις κοιλάδες που σχηματίζουν οι δυο βραχίονες του ποταμού που στην αρχαιότητα λεγόταν Δίδυμος ή Στόμιος βρίσκονται τα ερείπια της αρχαίας Πραισού πρωτεύουσας των Ετεοκρητών και η περιοχή με τους οικισμούς που μέχρι πρόσφατα αποτελούσαν την κοινότητα Πραισού δηλαδή τα χωριά Βαβέλοι (σήμερα Νέα Πραισός) Κανένες (σήμερα Άγιος Σπυρίδωνας) τα ερημωμένα πρόσφατα χωριά Καλαμαύκι και Παντέλι και τα ερειπωμένα από παλιά Πρασοί (ερήμωσε γύρω στο 1651) και το μετόχι Πετρούνια (ερημωμένο κάποια εποχή από τη χολέρα).

Η Ελληνιστική Πραισός καταστράφηκε γύρω στο 145 π. Χ. «Κατέσκαψαν δ’ Ιεραπύτνιοι Πραισόν» λέει ο Στράβων.
Η καταστροφή της δεν σήμανε το τέλος του αρχαίου κόσμου και του πολιτισμού στην περιοχή μας όπου η ζωή συνεχίστηκε όπως δείχνουν όχι μόνο διάφορα ίχνη από την επόμενη ιστορική περίοδο εκείνη της Ρωμαϊκής κυριαρχίας, αλλά και η συνέχιση του ονόματος της μέσα από το ερημωμένο σήμερα χωριό Πρασοί που βρίσκεται στους πρόποδες του λόφου της Α Ακρόπολης που και αυτός μέχρι σήμερα ακούγεται ως Πρασοκέφαλο δηλαδή λόφος των Πρασών.
Δεν γνωρίζουμε πολλά για την Βυζαντινή περίοδο και την αραβοκρατία. Το χωριό Κανένες θεωρείται ότι ιδρύθηκε από Βυζαντινό εξόριστο ευγενή ή στρατηγό.
Η Ενετοκρατία στην Κρήτη ξεκίνησε από το 1212 και γύρω στο 1645 η περιοχή μας άρχισε να υποδουλώνεται σταδιακά στους Τούρκους. Για την Ενετοκρατία έχουμε μαρτυρίες από αρκετές πηγές και μνημεία που έμειναν στην περιοχή κυρίως εκκλησίες. Με την εισβολή των Τούρκων καταστράφηκε ολοσχερώς το χωριό Πρασοί και μισοερημώθηκαν τα άλλα. Οι Βαβέλοι και το Καλαμαύκι σταδιακά μετατράπηκαν σε αμιγώς Οθωμανικά χωριά, όχι όμως και ο Κανένες που έμεινε προπύργιο του Χριστιανισμού. Ο μικρός οικισμός Παντέλι έχει μια παρουσία από τον 14ο αιώνα. Η Τουρκοκρατία ήταν οδυνηρή για τους κατοίκους που μπόρεσαν να απαλλαγούν από την τυραννία αρχές του 20ου αιώνα. Από τότε ξαναζωντάνεψαν οι οικισμοί για να οδηγηθούν στον μαρασμό με το κύμα της αστυφιλίας των τελευταίων δεκαετιών.

Ένας τεράστιος πλούτος από ιστορικές μνήμες, παραδόσεις, ήθη, έθιμα αλλά και τεκμήρια του λαϊκού πολιτισμού χάνονται. Η Κιβωτός της Πραισού έχει συμβολικό χαρακτήρα. Σαν άλλος Νώε συγκεντρώνω εδώ και μια εικoσιπενταετία ότι μπορεί να σωθεί από τις κατακλυσμιαίες μεταβολές της εποχής μας

Έχω σχεδόν ολοκληρώσει την καταγραφή της τοπικής διαλέκτου, της ιστορίας διαχρονικά, λαογραφικού υλικού (θρύλους, παραδόσεις, δημοτική ποίηση και άλλα ). Επίσης έχω καταγράψει ένα μεγάλο μέρος της χλωρίδας (συνοδευόμενο από φωτογραφικό υλικό) και της πανίδας (ποιμενικά και άλλα) αλλά και τα τοπωνύμια προσπαθώντας να ανιχνεύσω τι κρύβεται πίσω τους. Οι ναοί με τους θρύλους τους αλλά και η ανίχνευση της ιστορίας τους είναι ένα άλλο κομμάτι που επεξεργάζομαι.
Πρόσφατα προχώρησα σε δοκιμαστική έκδοση μέρους του υλικού . Συγκεκριμένα εξέδωσα μέσω του Πολιτιστικού συλλόγου της Πραισού που έχει αναλάβει και την διακίνηση, τον Α τόμο της εργασίας μου : "Λαογραφικά από την περιοχή Πραισού Σητείας και ιστορίες από την ευρύτερη περιφέρειά της" καθώς και το πόνημα
"Δημώδεις παραδόσεις, θρύλοι, ιστορίες, αρχαίοι μύθοι, παραμύθια από την περιοχή ΠΡΑΙΣΟΥ Σητείας και τη ευρύτερη περιφέρειά της"

Αν και απώτερος σκοπός μου είναι η έντυπη έκδοση και του λοιπού υλικού που έχω συλλέξει, το διαδίκτυο είναι ένας τόπος που μπορεί να δώσει κανείς μια εικόνα του τόπου του. Ξεκίνησα με την πρόθεση να κάνω ένα ακόμη site σαν τα χιλιάδες άλλα. Στην πορεία όμως είδα ότι ήταν αρκετά γοητευτικό να δώσω αυτό που θέλω με ένα πιο ποιητικό και πρωτότυπο τρόπο. Να δώσω το ότι έχω συμπεριλάβει στην έννοια Πραισός δηλαδή την διαχρονική ιστορία, τις παιδικές μου μνήμες, την έμπνευση μου από το τοπίο, τις φαντασιώσεις μου, μέσα από ένα τρόπο όπου το όνειρο μπλέκεται με την πραγματικότητα και η φαντασία με την ποίηση. Έτσι παρ' όλες τις τεχνικές δυσχέρειες στον χειρισμό της επεξεργασίας των εικόνων νομίζω ότι αξίζει τον κόπο να συνεχίσω έτσι ή και έτσι.
Το πέρασμα μου από την αγιογραφία έχει επηρεάσει την αισθητική μου (αδιαφορία για την προοπτική, πολλαπλά επίπεδα, το μεταφυσικό).
Χρησιμοποιώ στοιχεία που με γοητεύουν και αποδίδουν καλύτερα αυτά που θέλω να δώσω όπως από την Κλασσική τέχνη, τους Οριενταλιστές και Προραφαηλίτες ζωγράφους, και τελικά και κυρίως από το σουρεαλισμό που είναι πανταχού παρών, χωρίς να αποφεύγω όπου χρειάζεται την κλασσική παρουσίαση. Η ενσωμάτωση στοιχείων της λαϊκής τέχνης στις ταινίες του μεγάλου Γεωργιανού σκηνοθέτη Σεργκέι Παρατζάνωφ με έχει γοητεύσει αφάνταστα και σε πολλά ταμπλώ είμαι επηρεασμένος από την αισθητική του. Τα κολλάζ του Οδυσσέα Ελύτη επίσης είναι μια άλλη πηγή έμπνευσής μου.
Σε πολλές συνθέσεις για την αρχαία Πραισό χρησιμοποιώ αγάλματα και αγαλματίδια, θέλοντας να δείξω το πέτρωμα του χρόνου σαν να είναι οι φιγούρες πια απόμακρες και πετρωμένες. Στις πιό πολλές αναπαραστάσεις οι πρωταγωνιστές δείχνουν να ποζάρουν στον φακό σαν τις παλιές φωτογραφίες όταν όλη η οικογένεια στηνόταν απέναντι από αυτόν που την απεικόνιζε.
Η αποστασιοποίηση από τα γεγονότα μου δίνει την δυνατότητα της υπέρβασης κάνοντας τους πρωταγωνιστές να χάσουν την δραματικότητά τους και να μετατραπούν σε διακοσμητικές φιγούρες. Τη δυνατότητα μιάς εικαστικής αναπαράστασης τους, κάτι σαν τις πόζες σε συνθέσεις της Αρ Νουβώ.
Αλλά κυρίως όλα έχουν μια θεατρικότητα. Εμείς είμαστε οι θεατές μιας παράστασης και οι πρωταγωνιστές απευθύνονται σ' εμάς.

Ερρίκος Πέτρου Σκουλούδης

In the center of Sitia’s peninsula between the valleys formed by the two branches of the river called in ancient times Didymos(Twin) or Stomios are the ruins of Praesos the ancient capital of Eteocretans and the area with the settlements which until recently were the community of Praisos : The villages Vaveli ( Today New Praisos) Kanenes ( today St. Spyridon), the recently desolated villages Kalamafki and Pandeli and the ruinous now village of Prassi (abandoned around 1651) and the settlement Petrounia (once ravaged by cholera).

In Praisos area vast installment begins during the Middle Minoan period (2100-1650) when it appears to have built most of the megalithic structures, and since then we have a continuous habitation.
The city of Praisos was founded around 1100 BC and coincides with the Dorian invasion and had a continuous life for about 1000 years. Praisos was the capital of Eteocretans the pure descendants of the Minoans who were gradually joined the Mycenians and later were repulsed eastwards by the Dorian conquerors. The city was spread over three hills or Acropolis .
In the city remained a language written in the Ionic alphabet that of Eteocretans still a mystery for linguists. The period of greater prosperity was during classical and early Hellenistic times when we have like other cities of Crete, Doric institutions.

Hellenistic Praisos was destroyed around 145 BC by Ierapytnians .

Life continued in the village known until today as Prassi located at the foot of the main Acropolis

We do not know many things about the Byzantine period and the Arab occupation. The village Kanenes was found according to the legend by a Byzantine exiled nobleman or General with the same name.
The Venetian period in Crete began in 1212 and around 1645 our region was gradually enslaved by ottomans. During the Venetian period many churches were built. With the invasion of the Turks the village Prassi was destroyed completely and other villages were devastated or lost the three quarters of their population. The remaining populations of Vaveli and Kalamafki gradually not standing the oppression were converted to islam but not Kanenes which remained a stronghold of Christianity. The small village of Pandeli has a presence since the 14th century. The ottoman period was painful for people who could be released in the early 20th century from it’s tyranny after many revolutions. After the liberation the setllements revived and the destroyed churches were reconstructed. The settlements were led to decline in recent decades because of the wave of urbanization.

A huge wealth of historical memories, traditions, customs and items of popular culture are lost. The Ark of Praisos is symbolic. Like other Noah i am gathering what can be saved from the cataclysmic changes of our time
I have almost completed recording the local dialect, local history through the ages, folk material (legends, traditions, folk poetry and more). I've also recorded a large part of the plants (with photos), the legends and history of the churches of the area etc. Recently i published with the help of the Cultural Association of Praisos the first two volumes of my work.
With this blog i have started presenting with a more poetic way the history and folklore of Praisos area and that of the greatest area of Sitia’s province. Exactly what i have included in the meaning Praisos and Sitia:Their history, my childhood memories, my inspiration from the landscape, my fantasies, through a way where the dream merge with reality and fiction with poetry.
My involvement with painting of byzantine icons and their style has influenced me (ignoring the prospectivity, multiple levels, metaphysical).
I use data that I love as from the classical art, the orientalists and Pre-Raphaelite painters, and finally and above all I am inspired by surrealism which is ubiquitous, but where necessary I don’t avoid the classic presentation. The incorporated elements of folk art in the films of the great Georgian director Sergei Parajanov fascinates me and in many panels influences my aesthetics. The collages of the great Greek poet and Nobel prize winner Odysseus Elytis is also another source of my inspiration.
In many of my compositions for ancient Praisos I use statues and figurines, wanting to show the petrifaction of time as if the figures are isolated and petrified. In most representations the actors seem to pose like in the old photos facing the camera.

The distance from the events gives me the possibility of an overrun by the protagonists who lose their drama and are turned into ornamental figures. The possibility of a pictorial representation, something like the poses in Art Nouveau.
But mainly all have a theatricality . We are the viewers of a performance and the actors are addressed to us.

Errikos Skouloudis

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Νομίσματα της Πραισού. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 18 Ιανουαρίου 2022

Ο Ηρακλής και οι στυμφαλίδες όρνιθες. Αργυρός στατήρας Πραισού. 4ος αιώνας π.Χ. Hercules and the stymphalian birds. Silver stater of Praisos. 4th century BC

Ο Ηρακλής και οι στυμφαλίδες όρνιθες. Αργυρός στατήρας Πραισού. 40ς αιώνας π.Χ.

Εμπνεόμενος από την απεικόνιση στο νόμισμα. Inspired from the depiction on the coin

Τρίτη 2 Νοεμβρίου 2021

Νόμισμα της Πραισού με κεφαλή θεάς και ταύρο. Coin of Praisos with head of a Goddess and bull

Νόμισμα της Πραισού με κεφαλή θεάς και ταύρο όπως απεικονίζεται στον κατάλογο του νομισματολόγου Σβορώνου και στη Χάρτα του Ρήγα Φεραίου (κεφαλή γυναικός στεφανωμένη με στάχυας και βους κονιορτόν ρίπτων). Στη Χάρτα η Πραισός σημειώνεται αρκετά πιο δυτικά

Η Χάρτα του Ρήγα ή Χάρτα της Ελλάδος είναι μεγάλων διαστάσεων χάρτης που απεικονίζει τον ελλαδικό χώρο και την ευρύτερη περιοχή της Βαλκανικής χερσονήσου νότια του Δούναβη. Πρόκειται για ένα από τα πιο σημαντικά έργα του Νεοελληνικού Διαφωτισμού έργο του Ρήγα Βελεστινλή, και το πιο σημαντικό δείγμα της ελληνικής χαρτογραφίας της προεπαναστατικής περιόδου. Ο Ρήγας Βελεστινλής ή Φεραίος (1757-1798)) ήταν συγγραφέας, πολιτικός, στοχαστής και επαναστάτης. Θεωρείται εθνομάρτυρας και πρόδρομος της Ελληνικής Επανάστασης του 1821. Ο Ρήγας καλούσε σε παμβαλκανική εξέγερση κατά της οθωμανικής κυριαρχίας και επιζητούσε τη συγκρότηση πολυεθνικού κράτους, που θα εξασφάλιζε την ισότιμη συμβίωση των βαλκανικών λαών, συμπεριλαμβανομένων και των Τούρκων.

Coin of Praisos with head of a Goddess and bull

Coin of Praisos with the head of a goddess and a bull as depicted in the catalog of the numismatist Svoronos and in the Charta of Rigas Feraios (Woman's head crowned with sheaves and ox causing dust). Praisos is placed on the map further west.

Rigas Velestinlis or Feraios was born in 1757 in Thessaly, near the ancient Greek city of Pherae. On 24 July 1798 he and seven of his partners were strangled by the Turks in Belgrade; Their lifeless bodies were tossed into the Danube. The Rigas Charta, one of Feraios’ most striking works of national importance, was first published by Feraios himself in Vienna (1796-1797). The Charta marks the first major revival of Greek cartography, with geography enriched by a communicational and political dimension. After all, Feraios’ historical ideology draws from the French Enlightenment principle that geography and history are tightly interlinked.

The Charta is Feraios’ most thorough drawing. Harnessing his profound knowledge and vision for the enslaved Greeks, the Charta provided an ideological framing to the Revolution. Feraios believed it was imperative for the enslaved Greeks to become educated by popularizing the means available at the time. Through his Charta he lays out the entire area of the free Greece he envisioned. The structure of the images and symbols imparts a sense of the mentality of his contemporary Greeks. Rigas called for a pan-Balkan uprising against Ottoman rule and sought to establish a multinational state that would ensure the equal coexistence of the Balkan peoples, including the Turks.

Τρίτη 28 Απριλίου 2020

Νομίσματα της Πραισού με κεφαλή Μέδουσας και Μέλισσα. Coins of ancient Praisos with head of Medousa and Bee

Σε μια δημοπρασία που έλαβε χώρα στις 25 Οκτωβρίου του 2018 στο Λονδίνο από την Roma Numismatics Ltd παρουσιάστηκε ένα νόμισμα που πιστεύεται πως είναι από την αρχαία Πραισό
Εκτιμώμενη τιμή: 75 Βρετανικές λίρες. Τιμή που πουλήθηκε: 340 Βρετανικές λίρες

Κρήτη, Πραισός (;) γύρω στο 300-270 π.Χ. Στην πρόσοψη έχει κεφαλή της Μέδουσας/ πίσω Μέλισσα και πάνω ίσως ένα E. Μη δημοσιευμένο στις τυπικές αναφορές. Πολύ καλό και εξαιρετικά σπάνιο: το τέταρτο καταγεγραμμένο παράδειγμα.

Το φαινομενικά πρώτο καταγεγραμμένο δείγμα αυτού του τύπου πωλήθηκε από τον όμιλο της Classical Numismatics, το 2006 και εμφανίζει ένα σύμβολο ρόδου στην πίσω πλευρά. Το νόμισμα αποδόθηκε στον Πραισό με βάση το ότι, αυτόν τον τύπο και σύμβολο της πίσω πλευράς μοιράζονται ασημένια ημίδραχμα που κόπηκαν εκεί

Το σύμβολο του ρόδου φαίνεται να απουσιάζει στα δύο επόμενα παραδείγματα του τύπου Μέδουσα/Μέλισσα που προσφέρονται στη δημοπρασία από τότε και το παράδειγμα που προσφέρεται εδώ.

Σημείωση. Η κεφαλή της Μέδουσας είναι ένα σύμβολο προστασίας που απεικονίζεται σε πολλά αρχαία νομίσματα. Όσο για την μέλισσα αυτή συνδέεται με το μύθο της γέννησης του Δικταίου Δία που ήταν η κύρια λατρευόμενη στην Πραισό θεότητα

In the auction of 25 Oct. 2018 by Roma Numismatics Ltd at London a coin from praisos was presented. Estimate: 75 GBP. Price realized: 340 GBP

Crete, Praisos (?) Æ14. Circa 300-270 BC. Facing head of Medusa / Bee; E(?) above. Unpublished in the standard references,
Good Fine. Extremely Rare; the fourth recorded example.
The seemingly first recorded example of this type was sold by Classical Numismatic Group in 2006 and exhibits a rose symbol in the reverse field. The coin was attributed to Praisos on the basis that the reverse type and symbol is shared by an issue of silver hemidrachms minted there (see SNG Copenhagen 542). The rose symbol appears to be absent on the two subsequent examples of the Medusa / Bee type offered at auction since (see references) and the example offered here.

Note: The head of Medousa is a protective symbol depicted on many ancient coins .As for the bee, it is associated with the myth of the birth of Dicaean Zeus who was the dominant worshipped deity of Praisos

Σε μια άλλη δημοπρασία το Νοέμβριο του 2016 Electronic Auction 387 30 November 2016/ Classical Numismatic Group, LLC δημοπρατήθηκε ένα άλλο νόμισμα της Πραισού γύρω στο 300-270 π.Χ. Εμπρόσθια όψη: Κεφαλή μέδουσας κατά πρόσωπο/ Οπίσθια: μέλισσα. Αδημοσίευτο. Εκλεκτό, τραχιά σκούρα καφέ πατίνα. Εξαιρετικά σπάνιο. Εκτιμώμενη τιμή 100 δολάρ. Τιμή που πραγματοποιήθηκε 300 δολάρ.

CRETE, Praisos. Circa 300-270 BC. Æ (13mm, 1.50 g, 12h). Facing head of Medusa / Bee. Cf. CNG E-148, lot 145, otherwise unpublished. Fine, rough dark brown patina. Extremely rare. Electronic Auction 387 30 November 2016/ Classical Numismatic Group, LLC Estimate: 100 USD Price realized: 360 USD

Νόμισμα με Μέδουσα και μέλισσα ίσως της Πραισού

Ένα ακόμη νόμισμα πιστεύεται πως είναι από την Πραισό. Ελληνικό αβέβαιο (Κρήτη Πραισός; Gabala Φοινίκης; Πάριον (στα δυτικά του βορείου στομίου του Ελησπόντου). 2, 13 γραμμάρια, 13 mm. Εμπρόσθια όψη. Φτερωτό Γοργόνειο, κλειστό το στόμα, δεσμός φιδιού (;) κατά μήκος των μάγουλων και κάτω από το πηγούνι, δύο φίδια που προεξέχουν από την κορυφή του κεφαλιού και διασταυρώνεται με διάστικτο κύκλο. Οπισθία όψη. ΘΠΡ. Μέλισσα με δύο ή τέσσερα φτερά, αβέβαιο αντικείμενο (ρόδο ή πλώρη;) αριστερά. Οι καταλογογράφοι του CNG (classical numismatic group) αποδίδουν τα δύο γνωστά δείγματα με αυτό το είδος φτερών στην Πραισό. Υπάρχει ένα παρόμοιο νόμισμα - νομίζω ότι είναι του ίδιου τύπου, αν και τα φτερά είναι λίγο διαφορετικά - αποδίδονται στην Gabala, της Φοινίκης στο εγχειρίδιο ελληνικών νομισμάτων του Oliver Hoover. Ένας άλλος καταλογογράφος το βάζει με τα τμήματα γοργονίου/ καμπυλωτής διακοσμημένης πρύμνης του αρχαίου πλοίου που συνήθως αποδίδονται στην Άραδο (πόλη της Συρίας). Παρατηρήστε ότι τα φίδια περνούν κατευθείαν από τον κύκλο κουκίδων που πλαισιώνει την εικόνα. Πουθενά αλλού δεν έχω δει φίδια να διαπερνούν ένα πλαίσιο. Έχω δει πορτρέτα προτομής να διαπερνούν τον διάστικτο κύκλο, αλλά η εμφάνιση των φιδιών με αυτόν τον τρόπο είναι μια τολμηρή καλλιτεχνική επιλογή. (Cited from: https://www.cointalk.com/threads/ancients-the-buzz-word-for-the-day-is-bee.297442/)

Πραισός 3^ος αιώνας π.Χ. Κεφαλή μέδουσας κατά πρόσωπο, με μικρά φτερά στα πλευρά της κεφαλής, ερπετά γύρω από το λαιμό. Μέλισσα με ανοιχτά φτερά. Ρόδο στα αριστερά. Μη καταγεγραμμένο https://www.gorgonemedusa.com/la-monetazione/grecia/crete-praisos/

Greek, uncertain. (Crete, Praisos? Gabala, Phoenicia? Parion?) 2.13g 13mm Obv: Winged gorgoneion, mouth closed, snake ties (?) along cheeks and below chin, two snakes protruding from top of head and crossing beaded circle. Rev: Sometimes date ΘΠΡ; Bee with two or four wings, uncertain object (rose or prow?) sometimes to left. The CNG catalogers attribute the two known specimens with this kind of wing to Praisos on Crete. There is a similar coin -- I think it is the same type, although the wings are a bit different -- attributed to Gabala, Phoenicia in Oliver Hoover's handbook of Greek coins. Another cataloger puts it with the gorgoneion/ aplustre fractions usually attributed to Arados. Notice that the snakes on one example go right through the circle of dots that frames the image. No where else have I seen snakes pierce a frame. I’ve seen bust portraits break through dotted circle, but showing the snakes this way is a bold artistic choice.

Praisos 3rd century BC.Æ 13mm (2.13 g) Facing head of Medusa, with small wings at sides of head, serpents around neck.Bee with open wings; rose to left. Unrecorded

Κυριακή 12 Νοεμβρίου 2017

O κεραυνός του Δία σε νομίσματα της Πραισού.The thunderbolt of God Zeus depicted on ancient Praisos’coins

Ο κεραυνός ήταν ένα από τα σύμβολα του πατέρα των θεών του Δία. Απεικονίζεται σε νομίσματα αρκετών πόλεων όπως της αρχαίας Πραισού όπου η κατ’εξοχήν λατρευόμενη θεότητα ήταν ο Δικταίος Δίας. Στην επικράτεια της εξ άλλου βρισκόταν η Δίκτη όπου γεννήθηκε και ανδρώθηκε ο Θεός και υπό την προστασία της ήταν για καιρό το ιερό του στην Ελεία στο Ρουσόλακκο. Σύμφωνα με διάφορους ερευνητές πάλι ναός του υπήρχε ή στην κορυφή της Α Ακρόπολης της Πραισού ή στον κοντινό σημερινό λόφο του Προφήτη Ηλία (Πωλ Φωρ. Σε αρκετά από τα νομίσματα της πόλης απεικονίζεται ο Δίας ένθρονος ή με μορφή ταύρου. Σε άλλα πάλι ζώα που συνδέονται με τη γέννηση του όπως η αμάλθεια το περιστέρι οι μέλισσες.

Πρόκειται για ένα πανάρχαιο σύμβολο που πριν από το Δία εμφανίζεται να το κρατούν διάφοροι θεοί της Ανατολής. Νεότερες ερμηνείες λένε: Αυτό το στέλεχος που διαχέεται και από τις δύο πλευρές του χεριού του σε τριπλή εκατέρωθεν σχάση (δηλαδή, 3 + 3 = 6 ακτίνες σε διαθλαστική ή ευθεία κίνηση) ή σε πενταπλή (5 + 5), θυμίζει άνθος (όπως στο νόμισμά μας). Εδώ η δύναμη του Διός εμφανίζεται ως πενταπλή: 5 +5 = 10 > η ιερά τετρακτύς των Πυθαγορείων. Ο κεραυνός είναι περισσότερο γνωστός ως καταστροφέας. Υπό αυτή την έννοια, εμφανίζεται με τη δεκαπλή του όψη (5 + 5). Το 10 είναι, όπως είπαμε, η τετρακτύς των Πυθαγορείων, που σχηματίζεται από το άθροισμα των τεσσάρων πρώτων αριθμών: 1+2+3+4 = 10 και συμβολίζει την ολοκλήρωση του κύκλου και την αρχή ενός νέου, την καταστροφή του προηγούμενου και την ανάδυση του επομένου (αφού 10 = 1+0 = 1). Γι’ αυτό, ο κεραυνός εικονίζεται ως «άνθος», αφού το λουλούδι ανθίζει και μαραίνεται (καταστρέφεται, πεθαίνει) για να σχηματίσει τον καρπό, σε έναν αέναο κύκλο επαναλαμβανόμενο και σταθερό. Υπό αυτή την έννοια, ο κεραυνός είναι ζωή εντός του κύκλου του αναγεννώμενου αμετάβλητα χρόνου (10). Άρα, ο κεραυνός εμπερικλείει την πλήρη δύναμη του Διός, την καταστροφική και αναδημιουργική του δύναμη

Αργυρό ημίδραχμο από την Πραισό με τον κεραυνό του Δία. Argent Himidrachme from Praisos with Zeus' thunderbolt

Άλλο ένα νόμισμα από την Πραισό με τον κεραυνό του Δία Another coin from Praisos with Zeus' thunderbolt

The thunderbolt was one of the symbols of Zeus the father of ancient greek gods. It is depicted on coins of several cities, such as ancient Praisos, where the most worshiped deity was Dictaean Zeus. In its territory there was Dikte, where God was born and raised, and for a long time was under its protection His sanctuary (Helia in Rousolelakos Palaikastrosn). According to several scholars a temple of God existed either at the top of the 1st Acropolis of Praisos or on the near hill of Prophet Elias (Paul Far). In many of city’s coins, is Depicted Zeus enthroned or as a bull. Other animals associated with his birth such as Amalthea, the pigeon the bees, are depicted on coins of the city too .

Thunderbolt is an ancient symbol that before Zeus appears to be held by various gods of the East. Newer interpretations say:

This stem diffused from both sides of its hand to triple fission (ie, 3 + 3 = 6 rays in refractive or straight motion) or five-fold (5 + 5), reminiscent of a flower (as in our currency). Here the power of Zeus appears as a five-fold: 5 +5 = 10> the sacred tetractys of Pythagoreans. The thunderbolt is best known as a destroyer. In this sense, it appears in its tenth aspect (5 + 5). 10 is, as we have said, the sacred tetractys of Pythagoreans, formed by the sum of the first four numbers: 1 + 2 + 3 + 4 = 10 and symbolizes the completion of the cycle and the beginning of a new, the destruction of the former and the emergence the next (after 10 = 1 + 0 = 1). That's why the thunderbolt is depicted as a "flower," as the flower blooms and withers (dies) to form the fruit, into a perpetual, repetitive and stable cycle. In this sense, thunderbolt is life within the cycle of regenerated unchanged time (10). Thus, lightning encompasses the full power of Zeus, its destructive and recreational power

Νόμισμα με κεραυνό από την Πέλλα-Μακεδονία Coin with thunderbolt from Pella-Macedonia

Ασημένιο τετράδραχμο επί εποχής Ηλιοκλή Β´ του Δικαίου (2ος/1ος αιώνας π.Χ.) ηγεμόνα του Ινδοελληνικού βασιλείου. Silver tetradrachm. Hliocles II οne of the later Indo-Greek kings (2-1cent.b.C)

O Δίας με τον κεραυνό σε διάφορα ελληνικά αγγεία. Zeus with the thunderbolt on greekvases

Hadad ο Ασσύριος θεός της καταιγίδας και του κεραυνού. Hadad .Assyrian god of storm and rain

Ο Μαρδούκ. Βαβυλωνιακή πολεμική θεότητα .Marduk.Babylonian war god

Σάββατο 17 Αυγούστου 2013

Ασημένιo ημίδραχμο της Πραισού. A silver hemidrachm of Praisos

Σε ασημένιo ημίδραχμο της Πραισού που βρίσκεται σήμερα στα Μουσεία Τέχνης του Harvard εμφανίζεται στην μια όψη η Περσεφόνη με στεφάνι από στάχια. Στο κέντρο της αντίθετης πλευράς μια μεγάλη μέλισσα και ένα ρόδο που μόλις διακρίνεται. Η επιγραφή έχει σβηστεί

Κατά την ελληνική μυθολογία ή Περσεφόνη που επίσης ονομάζεται Κόρη είναι θυγατέρα του Δία και της θεάς της Γεωργία της Δήμητρας. Την Περσεφόνη για την ομορφιά της είχε απαγάγει ο Άδης ο Θεός- βασιλιάς του Κάτω Κόσμου. Η Θεά Δήμητρα όμως τη ζήτησε πίσω. Ο Άδης συμφώνησε να ανεβαίνει η Περσεφόνη έξι μήνες στον πάνω κόσμο και να κατεβαίνει τους επόμενους έξι στον κάτω. Έτσι τους μήνες που η Περσεφόνη είναι στον πάνω κόσμο η Θεά Δήμητρα χαιρόταν και υπήρχε καλοκαιρία, ενώ τους άλλους κακοκαιρία.
Στο μύθο της απαγωγής της προσωποποιείται η έκρηξη της βλάστησης την Άνοιξη και η εξαφάνιση της μετά τον θερισμό. Επίσης συνδέεται με την Άνοιξη και τους σπόρους των καρπών των αγρών. Η Περσεφόνη λατρευόταν μαζί με τη Δήμητρα και με τα ίδια μυστήρια.

Η Περσεφόνη ήταν κόρη του Δία της κύριας λατρευόμενης θεότητας της Πραισού. Στην άλλη πλευρά του νομίσματος εμφανίζεται μια μέλισσα. Ο μύθος αναφέρει τις μέλισσες σαν τροφούς του παιδιού Δία

On a silver hemidrachm of Praisos now in Harvard Art Museums is depicted Persephone wearing corn wreath. In the centre of the other side is depicted a bee and a rose (barely visible) in field. The inscription is obliterated

In the Greek mythology Persephone also called Kore (the maiden), is the daughter of Zeus and the harvest-goddess Demeter, and queen of the underworld. Persephone was abducted by Hades, the god-king of the underworld.

The myth of her abduction represents her function as the personification of vegetation which shoots forth in spring and withdraws into the earth after harvest; hence she is also associated with spring and with the seeds of the fruits of the fields. Persephone was commonly worshipped along with Demeter, and with the same mysteries.
Persephone was daughter of Zeus the main deity worshiped in Praisos. On the other side of the coin is depicted a bee. Legends state that sacred bees raised child Zeus.

Συνθέσεις μου με τις μέλισσες τροφούς του Δία. My compositions with Bees feeding Child Zeus

Παρασκευή 18 Μαΐου 2012

Ένας αργυρός στατήρας από την Πραισό. A silver stater from Praisos

Σε μια δημοπρασία του Αμερικανικού οίκου δημοπρασιών Baldwin's Ltd. που έγινε στο ξενοδοχείο Waldorf Astoria της Νέας Υόρκης στις 4.01.2012 :

Παρουσιάστηκε ένας εξαιρετικά σπάνιος αργυρός στατήρας της Πραισού γύρω στο 450-400 π.Χ. βάρους 11.68 γραμ. από την συλλογή αρχαίων ελληνικών νομισμάτων Prospero που θεωρείται ότι ανήκε στον Βρετανό συνταγματάρχη Ρίτσαρντ Seifert γνωστό αρχιτέκτονα του Λονδίνου.

O στατήρας στην μια πλευρά απεικονίζει μια αγελάδα (ή φοράδα ;) που στρέφει πίσω την κεφαλή για να δει ένα βρέφος ίσως το Δία που έχει γονατίσει και προφανώς θηλάζει. Ίσως αναφέρεται στον μύθο που λέει ότι ο Δίας θήλασε το γάλα από την αίγα Αμάλθεια, αν και είναι βέβαια εξίσου πιθανό ότι η όψη παραπέμπει σε άλλο τοπικό μύθο.

Στην άλλη πλευρά μέσα σε ένα έγκοιλο τετράγωνο αναγράφεται το όνομα της πόλης ΠPAIΣ και απεικονίζεται τοξότης ίσως ο Ηρακλής που γονατίζει προς τα δεξιά, τεντώνοντας ένα τόξο.

Και ο Δίας και ο Ηρακλής ως γνωστόν ήταν στο κέντρο της λατρείας των αρχαίων Πραισίων

In an auction of American house Baldwin's Ltd. held in Waldorf Astoria Hotel in New York on 01/04/2012:

Was tendered an extremely rare silver stater of the city of Praisos circa 450-400 BC weighting 11.68 grams. It was from the Prospero's collection of ancient Greek coins, which maybe belonged to the British Colonel Richard Seifert a known architect of London.

On the one side is depicted a cow (or mare;) that turns back the head to see a baby maybe God Jupiter who has kneel and apparently is suckling. Perhaps refers to the myth that Zeus had been suckled the milk of the goat Amalthea, although it is of course equally possible that the obverse refers to another local myth.

On the other side in an incuse square is engraved the name of the city PPAIS with an archer perhaps Hercules kneeling to right, stretching a bow

We know that both Jupiter and Hercules were at the center of worship of ancient Praisos

Πέμπτη 10 Νοεμβρίου 2011

Νομίσματα της Πραισού με επιρροές από τις Συρακούσες και Πραίσιοι μισθοφόροι στην Σικελία. Currencies of Praisos influenced by Syracuse and Praisian mercenaries in Sicily

Είναι πιθανόν η Πραισός τον 4ο αιώνα π. Χ. να είχε επαφές με την Σικελία. Στα πρώιμα νομίσματα της η παραδοσιακή απεικόνιση του Διά συχνά αντικαθιστάται από την κεφαλή μιας θεάς που είναι αντίγραφο ενός τύπου νομισμάτων των Συρακουσών (του χαράκτη Ευαίνετου). Κάποιοι ειδικοί αναγνωρίζουν στην περίπτωση αυτή την επίδραση νομισμάτων που έφεραν στο νησί από την Σικελία Κρήτες μισθοφόροι .
Αυτός ο τύπος νομισμάτων από τις Συρακούσες που μιμήθηκαν στην Πραισό απεικονίζει την κεφαλή της νύμφης Αρέθουσας σαν Κόρης Περσεφόνης στεφανωμένης με στάχια.
Η Αρέθουσα κατά τον μύθο ήταν νύμφη των πηγών συνοδός της Θεάς Άρτεμης. Την αγάπησε ο ποτάμιος θεός Αλφειός τον οποίο, για να αποφύγει πέρασε τη μεταξύ Πελοποννήσου και Σικελίας θάλασσα και φθάνοντας στις Συρακούσες μεταμορφώθηκε από την Άρτεμη σε πηγή. Τότε ο Αλφειός μεταμορφώθηκε σε υποθαλάσσιο ποταμό έφτασε στην πηγή και ενώθηκε μαζί της (ένωσε τα νερά του με εκείνα της πηγής).
Σε διάφορα νομίσματα που έκοψαν στην Πραισό βλέπουμε αυτό που νεότεροι νομισματολόγοι θεωρούν ως απεικόνιση της Δήμητρας ή της Κόρης Περσεφόνης ή της θεάς Δίκτυννας .
Δεν έχουμε πληροφορίες για τυχόν Πραίσιους μισθοφόρους στην Σικελία και δεν γνωρίζουμε αν αυτοί έφεραν μαζί τους παρόμοια νομίσματα που μίμηση τους είναι αυτά που έκοψε η πόλη.
Θα πρέπει βέβαια να πούμε ότι πολύ παλαιότερα όπως αναφέρει η παράδοση: Όταν ο Μίνως πήγε στη Σικανία (Σικελία) αναζητώντας τον Δαίδαλο και εκεί στην πόλη Κάμικο βρήκε φοβερό θάνατο, μετά από πολύ καιρό όλοι οι Κρήτες εκτός από το λαό της Πολίχνης και της Πραισού,ενθαρρυμένοι από χρησμούς πήγαν μ’ ένα μεγάλο στόλο στη Σικανία και πολιόρκησαν την Kάμικο πέντε χρόνια

It is possible that Praisos had during the 4th century BC contacts with Sicily. In it’s early coins, the traditional depiction of god Zeus is often replaced by the head of a goddess which imitates a type of coins of Syracuse engraved by Evainetos. Many experts recognize in this case the effect of currencies brought to the island by Cretan mercenaries in Sicily .
This type of coins from Syracuse imitated by Praisians depicts the head of the nymph Arethousa as Kore Persephone crowned with ears.
Arethusa according to myth was a nymph of the sources attendant of Goddess Artemis. River god Alpheus loved her. In order to avoid him she crossed the sea between Peloponnese and Sicily and arriving in Syracuse was transformed by Artemis into a source. Then Alpheus was transformed into a submarine river arrived at the source and was united with her (mixed his waters with those of the source).
In various coins minted at Praisos we see what younger numismatics consider as a depiction of goddess Demeter and her daughter Persephone or Kore, or of goddess Diktynna.
We do not have any information about Praisian mercenaries in Sicily but we suppose their existence.
We must say that long ago according to tradition : When Minos went to Sikania (Sicily) seeking Daedal and he found there (in the city of Kamikos) a terrible death, after a long time all Cretans except the people of Polichni and Praisos encouraged by oracles went with a large fleet in Sikania and besieged for five years Kamikos

1.Δεκάδραχμο Συρακουσών του Ευαίνετου με την κεφαλή της Κόρης Περσεφόνης (Αρέθουσας)
2.Αργυρό ημίδραχμο Πραισού 4ου -3ου αιώνα π.Χ. Στεφανωμένη κεφαλή της Δήμητρας
3.Αργυρό δίδραχμο Πραισού 4ου π.Χ. αιώνα με Άρτεμη-Περσεφόνη ή Δίκτυννα
4.Στατήρας Πραισού με γυναικεία κεφαλή που φορά κρεμαστό σκουλαρίκι

1.Syracuse dekadrachm engraved by Evainetos with the Head of Kore-Persephone (Arethusa)
2.Silver hemidrachm from Praisos of 4th-3rd centuries B.C. Wreathed head of Demeter
3.Silver didrachm from Praisos of 4th century B.C. Head of goddess Artemis-Persephone or goddess Dictyna
4.Stater from Praisos with female head wearing pendant earring

Αρέθουσα και Αλφειός. Arethusa and Alpheus

Εδώ φανταστικές μου απεικονίσεις Πραισίων μισθοφόρων στην Σικελία
Here my imaginary illustrations of Praisian mercenaries in Sicily

Ο θάνατος του Μίνωα στο λουτρό. The death of Minos in the bath

Πολεμιστές της Πραισού. Warriors of Praesos

Τετάρτη 9 Μαρτίου 2011

Ο δαφνοστεφής Απόλλων σε νόμισμα της Πραισού. Laureate head of god Apollo in a coin of Praisos

Σε μια πλευρά ενός αργυρού ημίδραχμου της Πραισού γύρω στο 325-270 π.Χ. (ελληνιστική εποχή)απεικονίζεται δαφνοστεφής κεφαλή του θεού Απόλλωνα που όπως δείχνει λατρευόταν από τους Πραίσιους.Αυτό το βλέπουμε και στην επιγραφή με το ψήφισμα των Πραισίων που ενέκριναν την συμφωνία με τους Σταλήτες. Εδώ ορκίζονται στους θεούς μεταξύ των οποίων στον Πύθιο Απόλλωνα( Ομνύω ..Απόλλωνα Πύθιον και θεούς πάντας και πάσας)

Σύμφωνα με τον μύθο : Η νύμφη Δάφνη ήταν κόρη του ποταμού Λάδωνα ή κατ’ άλλους του Πηνειού και της Γαίας Γης). Όταν την είδε ο Απόλλωνας θαμπώθηκε από την ομορφιά της την ερωτεύτηκε και άρχισε να την κυνηγά ασταμάτητα . Η Νύμφη όμως δεν ανταποκρίθηκε στον έρωτα του και κατέφυγε στα βουνά. Εξαντλημένη παρακάλεσε τη μητέρα της, τη Γαία, να τη βοηθήσει, κι έτσι μεταμορφώθηκε στο γνωστό δέντρο όταν ο Απόλλωνας προσπάθησε να την αγκαλιάσει. Ο Απόλλων για να παρηγορηθεί έκοψε ένα κλαδί από το δένδρο και στεφανώθηκε. Από τότε η δάφνη είναι το ιερό φυτό του θεού Απόλλωνα.

Ιn one side of a silver hemidrachm of Praisos around 325-270 b. C. (Hellenistic period) is illustrated a laureate head of god Apollo who as shown was worshipped by praisians.We see that too in the inscription with the resolution of Praisians approving the agreement with Stalites. Here they swear to the gods including Pythian Apollo (I swear to Pythios Apollo... )

According to the legend: The nymph Daphne(Laurel) was the daughter of the river Ladon or Pinios and Gaia(earth). When god Apollo saw her, dazzled by her beauty, fell in love and began to hunt her endlessly. The bride did not respond to love and fled to the mountains. Depleted asked her mother Gaia to help her, so when Apollo tried to embrace her she turned her to the famous tree. Apollo solace cut a twig from the tree and was crowned with it. Since then Daphne (laurel) is the sacred plant of god Apollo.